Είναι η πυρηνική η φθηνότερη μορφή ενέργειας;
Σύντομη απάντηση
Μύθος. Όχι με τρόπο που να ισχύει παντού. Ο σταθμός κοστίζει πολύ να χτιστεί και λίγο να λειτουργήσει, οπότε η τιμή της κιλοβατώρας κρίνεται από το επιτόκιο, τον χρόνο κατασκευής και τη διάρκεια λειτουργίας.
Γιατί
Η δομή του κόστους είναι ασυνήθιστη: σχεδόν όλα τα χρήματα μπαίνουν πριν παραχθεί η πρώτη κιλοβατώρα, ενώ το καύσιμο και η λειτουργία είναι μικρό μέρος του συνόλου. Όταν το κεφάλαιο κυριαρχεί έτσι, το κόστος του χρήματος γίνεται ο βασικός συντελεστής. Η ίδια ακριβώς μηχανή, με το ίδιο ακριβώς εργοτάξιο, βγάζει διαφορετική τιμή αν δανειστεί φθηνά και εγγυημένα ή αν δανειστεί ακριβά και με ρίσκο στον κατασκευαστή.
Ο χρόνος λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Μια καθυστέρηση δεν κοστίζει μόνο τα επιπλέον εργατικά, κοστίζει τόκους πάνω σε χρήματα που έχουν ήδη ξοδευτεί και δεν αποδίδουν ακόμη. Παίζει ρόλο και το αν η μονάδα είναι η πρώτη του είδους της σε μια χώρα ή μία από σειρά: όταν η αλυσίδα προμηθειών και το έμπειρο συνεργείο υπάρχουν και δουλεύουν συνεχώς, το κόστος συμπεριφέρεται εντελώς αλλιώς από ό,τι όταν ξαναρχίζουν όλα από την αρχή μετά από μακρά παύση.
Υπάρχει και ένα ζήτημα σύγκρισης. Ο δείκτης που χρησιμοποιείται συνήθως, το κόστος ανά κιλοβατώρα σε όλη τη ζωή του έργου, δεν περιλαμβάνει τα κόστη που εμφανίζονται στο σύστημα γύρω από κάθε τεχνολογία: δίκτυα, αποθήκευση, εφεδρεία, περικοπές παραγωγής, γη. Μια τεχνολογία που παράγει κατά παραγγελία και μία που παράγει όταν φυσάει δεν μπαίνουν στην ίδια στήλη χωρίς αυτές τις προσθήκες.